Միջազգային մրցույթ

Մասլիչ, Զորան

Զորան Մասլիչ
Սարաևոյի նախկին քաղաքացին իր գործունեությունն սկսել է որպես կինոքննադատ` գրելով բոսնիական թերթերի և հանդեսների համար: Հրաժարվել է այդ կարիերայից արվեստի մասին կարճամետրաժ տեսաֆիլմեր, երաժշտական տեսահոլովակներ, մանկական ծրագրեր նկարահանելու համար: Zozonski omotac-ը (1989-1992) նախկին Հարավսլավիայում թերևս միակ հեռուստաշոուն էր այլընտրանքային մշակույթի մասին: Հաղորդաշարը ասպարեզ էր տալիս շատ արվեստագետների ու ռոք խմբերի, որոնք ընդունված չէին պաշատոնապես: Երբ բոսնիական պատերազմը բռնկվեց, Մասլիչն ավարտում էր «Քարե դար» խաղարկային ֆիլմի սցենարը: Շատ շուտով նա սկսեց վավերագրական ֆիլմեր նկարահանել պատերազմի սովորական մարդկանց մասին: Դրանցից երկուսի համառեժիսորը նրա հանգուցյալ ընկեր Միոդրագ Տարանան է: «Ինչպես անցկացրի ամառը» ժապավենը 1993-ին Բելգրադի վավերագրական և կարճամետրաժ ֆիլմերի ԿՓ-ում ճանաչվեց լավագույն տեսաֆիլմ, իսկ «Խաղաղություն Յանյա գյուղում» ֆիլմը Սլավոնական մշակույթների «Ոսկե ասպետ՚ կինոփառատոնում արժանացավ «Արծաթե ասպետի»: Պատերազմից հետո, 1996-ին Մասլիչը գաղթեց Կանադա, որտեղ ճաշակեց «թարգմանության դժվարությունները»` ապրելով հենց այն կյանքով, որը պատկերում է ՙԵրբ սատկում ես կատվի պես» ֆիլմում:

Ֆիլմացանկ
Ռոքովնիկ (1987), Բոսնիական կինոյի ֆանտաստիկ պատմություն (1988), Ինչպես անցկացրի ամառային արձակուրդը (1992), Խաղաղություն Յանյա գյուղում (1993), Եվրատեսիլ (1993), Հայրենի քաղաք (1994), Վերին Խնձոր գյուղի կերպարանափոխությունը (1995), Երբ սատկում ես կատվի պես (2009):