Պուտինի մայրըՀոլանդիա
2003, 51min.
 Սց./ռեժ.` Ինեկե Սմիթս, օպեր.` Գեորգի Բերիձե, Գիա Գերսամիա, կոմպոզ.` Գիա Ցինցաձե, մոնտ.` Մեննո Բոերեմա, պրոդ.` Պիտեր Վան Հույստե:
77-ամյա Վերա Պուտինան առանձնապես չի տարբերվում մյուս բոլոր ռուս կանանցից, որոնք մեծացել են ու տարիքն առել Խորհրդային Միությունում: Բայց 1999-ին, ի դեմս Վլադիմիր Պուտինի, նա ճանաչել է իր որդուն, որին ընդմիշտ կորցրած էր համարում: Իրո՞ք Վերայի կորած որդին` Վալդմիր Վլադիմիրովիչ Պուտինն է Ռուսաստանի նախագահ դարձել: Վերան այս հարցը չի տալիս. նրա համար, անկասկած, այդպես է: Ընդ որում, Վերան մենակ չէ. նրա դուստրերն ու Մետեխ վրացական գյուղի բնակիչները եւս համոզված են, որ վաղուց անհետացած 10-ամյա տղան, նույն ինքը` Ռուսաստանի առաջնորդն է:
Մրցանակներ
Լավագույն վավերագրական ֆիլմի մրցանակ, Նիդերլանդների վավերագրական ֆիլմերի ազգային լուսարձակ, 2003: | Սմիթս, Ինեկե Ինեկե Սմիթս(ծն. 1960, Ռոտերդամ)
Սովորել է Ռոտերդամի Գեղարվեստի ակադեմիայում, այնուհետեւ` մասնագիտացել ռեժիսուրայի մեջ Լոնդոնի կինոյի եւ հեռոստատեսության ազգային դպրոցում: Արդեն 12 տարի է, ինչ պարբերաբար աշխատում է Վրաստանում: 2003-ին ֆրանսիացի պրոդյուսեր Դընի Վազլենի հետ Ռոտերդամում հիմնել է «Վոլյա Ֆիլմս» կինոընկերությունը: Դասավանդում է Արնհեմի գեղարվեստի դպրոցում:
Ֆիլմոգրաֆիա
Մոնաս Պլեն (1989), Վարդը, մանուշակը եւ շուշանը (1992), Սիրկո (1994), Անառակուհու քարոզը (1996), Ամպի գործարանը (1996), Կարոտախտ (1999), Մագոնիա (2001):
|
